5 Haziran 2026’da, dünyaca tanınan ve kırılmaz cam bardakları ile ün kazanan Fransa merkezli cam üreticisi Duralex, mali zorluklar nedeniyle yeniden iflas koruması talebinde bulundu. Şirket, yaşanan nakit akış sorunları nedeniyle iflas sürecinin başlatıldığını ve Orléans Ticaret Mahkemesi’nin koruması altında altı aylık bir gözlem dönemine girdiğini duyurdu. Kuruluşu 1945 yılına dayanan Duralex, bu süreçte ticari dönüşüm planlarını sürdürmeyi ve geleceğini güvence altına almayı amaçlıyor.
Şirket yönetimi, Duralex’in bu zorlu dönemi en iyi şekilde atlatabilmesi için tüm kaynakların seferber edileceğini belirtirken, tüketicilere de markaya destek vermeleri için ürün satın almaya devam etmeleri çağrısında bulundu.
ZOR GÜNLERDE YENİDEN YAPILANMA SÜRECİ
Duralex, 243 çalışanıyla birlikte son yirmi yıl içerisinde beşinci kez mali yeniden yapılandırma süreciyle karşı karşıya kalmış durumda. Daha önceki krizlerin ardından, 2024 yılında çalışanların girişimiyle bir kooperatif modeline geçerek varlığını sürdürebilme kararı almışlardı. Orléans yakınlarındaki La Chapelle-Saint-Mesmin’deki fabrikada çalışanların yaklaşık yüzde 60’ı, bu kooperatif yapısına yatırım yaparak şirketin kurtulmasına katkıda bulunmuştu. Geçtiğimiz sonbaharda düzenlenen bir fon toplama kampanyasında, 5 milyon Euro’luk hedefle yola çıkan şirket, birkaç saat içinde 20 milyon Euro’yu aşan yatırım taahhütleri topladı ve bu durum toparlanma sürecine dair büyük bir umut yarattı.
MAAŞ ÖDEMELERİNDE KRİZ
Ancak, son günlerde yönetimdeki köklü değişiklikler ve operasyonel sorunlar, şirketteki belirsizliği artırdı. Nisan ayında, Duralex’in kooperatife dönüşüm sürecinin önemli isimlerinden Genel Müdür François Marciano ve mali işlerden sorumlu oğlu Antoine Marciano görevden ayrıldı. Fransız işçi sendikası CGT, Marciano’nun görevden alındığını iddia ederken, genel müdürlük koltuğuna daha önce pazarlama ve ticari faaliyetlerden sorumlu olan Peggy Sadier atandı. Şirketle ilgili güvenilir kaynaklar, Duralex’in mali durumunun kritik bir aşamaya kötüleştiğini ve kasada yeterli nakit bulunmaması nedeniyle çalışanların son maaşlarının yalnızca yüzde 50’sinin ödenebildiğini ifade ediyor.
